Do kogo należy inicjatywa związana z podjęciem negocjacji w zakresie stawki opłaty za korzystanie z przystanków komunikacyjnych i dworców, których właścicielem lub zarządzającym nie jest jednostka samorządu terytorialnego?

Zgodnie z art. 16 ust. 2 w zw. z art. 15 ust. 1 pkt. 5 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (Dz. U. 2011 r., Nr 5, poz. 13 ze zm.), dalej „ustawa o ptz”, stawki opłat za korzystanie przez operatora i przewoźnika z przystanków komunikacyjnych lub dworców, których właścicielem lub zarządzającym nie jest jednostka samorządu terytorialnego, są ustalane w drodze negocjacji między gminą na obszarze której jest usytuowany przystanek komunikacyjny lub dworzec, i właścicielem albo zarządzającym danym przystankiem lub dworcem.

Przy czym ustawodawca nie określił jaki podmiot jest uprawniony do wystąpienia o rozpoczęcie przedmiotowych negocjacji. Wobec powyższego należy przyjąć, iż z uwagi na brak regulacji w powyższym zakresie, z inicjatywą podjęcia negocjacji co do stawki opłaty za korzystanie z przystanków komunikacyjnych i dworców, których właścicielem lub zarządzającym nie jest jednostka samorządu terytorialnego może wystąpić każda ze stron.

Jednakże w praktyce inicjatywa ta należeć będzie do podmiotu bardziej zainteresowanego określeniem stawek opłat za korzystanie z poszczególnych przystanków komunikacyjnych lub dworców. Jak bowiem zasadnie wskazuje się w piśmiennictwie, stroną bardziej zainteresowaną w negocjacji stawek opłat za korzystanie z dworców komunikacyjnych wydaje się być gmina, dla której dworzec może pełnić funkcję dworca przesiadkowego. Z kolei w przypadku przystanków komunikacyjnych z inicjatywą podjęcia negocjacji prawdopodobnie występować będzie właściciel lub zarządzający tym obiektem, który wykazywał będzie celowość wykorzystania danego obiektu przystankowego w publicznym transporcie zbiorowym (P. Mikiel, M. Rozkosz, Publiczny transport zbiorowy. Wybrane zagadnienia w pytaniach i odpowiedziach, Izba Gospodarcza Komunikacji Miejskiej, Warszawa, 2012, s. 72). Przy czym powyższe nie stanowi reguły, a decyzja w tym zakresie pozostawiona jest zainteresowanym stronom.

Zauważyć należy przy tym na marginesie, że przepisem art. 16 ust. 2 ustawy o ptz obowiązek prowadzenia negocjacji co do stawek opłat za korzystanie z przedmiotowych przystanków komunikacyjnych i dworców został przez ustawodawcę nałożony wyłącznie na gminy na obszarze których jest usytuowany dany przystanek lub dworzec, pomimo iż zgodnie z art. 8 pkt. 2 w zw. z art. 15 ust. 1 pkt. 5 ustawy o ptz ustalanie stawek opłat za korzystanie z przystanków komunikacyjnych i dworców, których właścicielem albo zarządzającym nie jest jednostka samorządu terytorialnego, zlokalizowanych na liniach komunikacyjnych na obszarze właściwości organizatora, stanowi organizowanie publicznego transportu zbiorowego należące do obowiązków organizatora, którym to poza gminą są również inne podmioty wymienione w art. 7 ust. 1 ustawy o ptz.

 

Stan prawny: czerwiec 2012 r.

Udostępnij

Skomentuj

Plain text

  • Znaczniki HTML niedozwolone.
  • Adresy internetowe są automatycznie zamieniane w odnośniki, które można kliknąć.
  • Znaki końca linii i akapitu dodawane są automatycznie.
  • Email addresses will be obfuscated in the page source to reduce the chances of being harvested by spammers.
CAPTCHA
To pytanie sprawdza czy jesteś człowiekiem i zapobiega wysyłaniu spamu.