Regulacje w zakresie obniżenia opłaty dodatkowej w razie jej natychmiastowego uiszczenia przez pasażera

Zgodnie z brzmieniem art. 34a ust. 2 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. Prawo przewozowe (tekst jedn. Dz. U. 2012, poz. 1173), w zakresie gminnego, powiatowego i wojewódzkiego regularnego przewozu osób przepisy dotyczące sposobu ustalania wysokości opłat dodatkowych pobieranych w razie: braku odpowiedniego dokumentu przewozu, braku ważnego dokumentu poświadczającego uprawnienie do bezpłatnego albo ulgowego przejazdu, niezapłacenia należności za zabrane ze sobą do środka przewozu rzeczy lub zwierzęta albo naruszenia przepisów o ich przewozie a także spowodowania, bez uzasadnionej przyczyny, zatrzymania lub zmiany trasy środka transportu, określają odpowiednio rada gminy, rada powiatu albo sejmik województwa, a w mieście stołecznym Warszawie - Rada miasta stołecznego Warszawy.

Przy czym akt wydany w wykonaniu powyższego upoważnienia ustawowego stanowi akt prawa miejscowego.

Jak natomiast stanowi art. 33a ust. 6 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (Dz. U. 2011, Nr 5, poz. 13 ze zm.), dalej „ustawa o publicznym transporcie zbiorowym”, przewoźnik lub organizator publicznego transportu zbiorowego może określić w regulaminie przewozu lub taryfie obniżenie wysokości opłaty dodatkowej w razie natychmiastowego jej uiszczenia lub w terminie wyznaczonym w wezwaniu do zapłaty.

A zatem obniżenie wysokości opłaty dodatkowej w przypadku jej natychmiastowego uiszczenia może zostać określone przez przewoźnika lub organizatora publicznego transportu zbiorowego w regulaminie przewozu bądź taryfie.

Jednakże zgodnie z art. 7 ust. 4 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym określone w tejże ustawie zadania organizatora, wykonuje odpowiednio: wójt, burmistrz albo prezydent miasta, zarząd związku międzygminnego lub związku powiatów, starosta bądź marszałek województwa.

W konsekwencji regulacje w zakresie obniżenia opłaty dodatkowej w razie jej natychmiastowego uiszczenia przez pasażera mogą zostać zawarte wyłącznie w taryfie lub regulaminie przewozu, nie zaś w akcie prawa miejscowego wydanym w wykonaniu upoważnienia z art. 34a ust. 2 ustawy Prawo przewozowe.

Powyższe stanowisko podzielił również Wojewoda Lubelski w rozstrzygnięciu nadzorczym z dnia 30 marca 2011 r., znak NK-II.4131.122.2011.

 

Stan prawny: styczeń 2013 r.

Udostępnij

Skomentuj

Plain text

  • Znaczniki HTML niedozwolone.
  • Adresy internetowe są automatycznie zamieniane w odnośniki, które można kliknąć.
  • Znaki końca linii i akapitu dodawane są automatycznie.
  • Email addresses will be obfuscated in the page source to reduce the chances of being harvested by spammers.
CAPTCHA
To pytanie sprawdza czy jesteś człowiekiem i zapobiega wysyłaniu spamu.

Kategorie

Typ treści:
Źródło:
Leksykon: