Zaswiadczenie o świadczeniu usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego z konsorcjum

Zgodnie z brzmieniem art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (Dz. U. 2011 r., Nr 5, poz. 13), dalej ‘ustawa o publicznym transporcie zbiorowym’ „po zawarciu umowy o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego organizator wydaje operatorowi zaświadczenie (…). Z kolei art. 28 ust. 4 zd. 1 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym stanowi, iż przedmiotowe zaświadczenie potwierdza posiadanie przez operatora uprawnień do wykonywania publicznego transportu zbiorowego na danej linii komunikacyjnej, liniach komunikacyjnych lub sieci komunikacyjnej.”

Przy czym informacje, które mają zostać zawarte w przedmiotowym zaświadczeniu wymienione zostały w art. 28 ust. 2 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym, stanowiącym, iż zaświadczenie powinno zawierać:

  1. oznaczenie przedsiębiorcy, jego siedziby (miejsca zamieszkania) i adresu;
  2. numer w rejestrze przedsiębiorców albo w ewidencji działalności gospodarczej;
  3. określenie rodzaju i zakresu wykonywanych przewozów;
  4. określenie rodzaju i liczby środków transportu;
  5. określenie przebiegu linii komunikacyjnej, na której będzie wykonywany przewóz.

Jak zatem wynika z powyższego zaświadczenie na wykonywanie publicznego transportu zbiorowego jest dokumentem potwierdzającym posiadanie przez operatora uprawnień do wykonania publicznego transportu zbiorowego na określonej linii, liniach bądź sieci komunikacyjnej, który wydawany jest operatorowi przez organizatora po zawarciu umowy o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego i zawiera dane wskazane w art. 28 ust. 2 w/w ustawy.

Przy czym definicja ustawowa pojęcia ‘operator publicznego transportu zbiorowego’ zawarta została w art. 4 ust. 1 pkt 8 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym, zgodnie z którym operatorem publicznego transportu zbiorowego jest samorządowy zakład budżetowy oraz przedsiębiorca uprawniony do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie przewozu osób, który zawarł z organizatorem publicznego transportu zbiorowego umowę o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego, na linii komunikacyjnej określonej w umowie. Jak zatem wynika z przywołanego przepisu art. 4 ust. 1 pkt 8 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym za operatora należy uznać m.in. przedsiębiorcę uprawnionego do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie przewozu osób, który zawarł z operatorem umowę o świadczenie usług publicznego transportu zbiorowego na linii komunikacyjnej wskazanej w umowie.

Dlatego też, zgodnie z wykładnią literalną art. 4 ust. 1 pkt 8 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym, należałoby przyjąć, iż kryterium pozwalającym na uznanie określonego podmiotu za operatora publicznego transportu zbiorowego jest zawarcie przez ten podmiot umowy o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego (na określonej linii komunikacyjnej) z organizatorem publicznego transportu zbiorowego.

W konsekwencji mając na uwadze wykładnię literalną przywołanego przepisu, należałoby uznać, iż w przedmiotowym stanie faktycznym operatorem jest konsorcjum obejmujące przedsiębiorców uprawnionych do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie przewozu osób, które zawarło z organizatorem umowę o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego.

Przy czym w literaturze wskazuje się, że w pewnych sytuacjach należy dokonać korekty wykładni językowej, mając na uwadze wykładnię funkcjonalną (celowościową) lub systemowej. Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 11 stycznia 1999 r. zauważa, iż może to nastąpić m.in. „w sytuacji, w której norma wyinterpretowana metoda językową niewątpliwie wskazywałaby na zbyt wąski lub zbyt szeroki zakres jej stosowania”.

Wobec powyższego, zważywszy, iż literalna wykładania art. 4 ust. 1 pkt 8 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym niewątpliwie wskazuje na zbyt wąski zakres  stosowania tego przepisu, należy dokonać jej korekty w oparciu o cel publiczny, jaki miała ta regulacja, a mianowicie odróżnienie organizatora publicznego transportu zbiorowego od przewoźnika komercyjnego, z uwagi na kryterium źródła finansowania usług świadczonych przez w/w podmioty.

W konsekwencji jeżeli dany przedsiębiorca jest finansowany jest środków pochodzących od organizatora, jest on niewątpliwie operatorem publicznego transportu zbiorowego niezależnie od tego, czy ‘samodzielnie’ zawarł on z organizatorem umowę o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego, czy też wykonuje w/w usługi jako członek konsorcjum, które zawarło przedmiotową umowę z organizatorem – na podstawie umowy konsorcjum.

Ponadto zauważyć należy, iż na konieczność wydania zaświadczeń poszczególnym przedsiębiorcom będącym uczestnikami konsorcjum, (a nie jednego zaświadczenia na rzecz ‘konsorcjum’, nieposiadającego przecież statusu przedsiębiorcy) jednoznacznie wskazuje brzmienie przywołanego powyżej art. 28 ust. 2 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym, zgodnie z którym zaświadczenie powinno zawierać m.in. oznaczenie przedsiębiorcy (operatora), jego siedziby bądź miejsca zamieszkania oraz adresu, a także wskazywać numer, pod którym został on wpisany do rejestru przedsiębiorców albo ewidencji działalności gospodarczej.

Dlatego też w analizowanej sytuacji organizator powinien wydać odrębne zaświadczenie każdemu z konsorcjantów (uczestnikowi konsorcjum), jako operatorowi publicznego transportu zbiorowego w rozumieniu ustawy o publicznym transporcie zbiorowym.

stan prawny:wrzesień 2013 r.

Udostępnij

Skomentuj

Plain text

  • Znaczniki HTML niedozwolone.
  • Adresy internetowe są automatycznie zamieniane w odnośniki, które można kliknąć.
  • Znaki końca linii i akapitu dodawane są automatycznie.
  • Email addresses will be obfuscated in the page source to reduce the chances of being harvested by spammers.
CAPTCHA
To pytanie sprawdza czy jesteś człowiekiem i zapobiega wysyłaniu spamu.