Czym jest przewóz wahadłowy?

Przewóz wahadłowy to wielokrotny przewóz zorganizowanych grup osób tam i z powrotem, między tym samym miejscem początkowym a tym samym miejscem docelowym, przy spełnieniu łącznie następujących warunków:

a) każda grupa osób przewiezionych do miejsca docelowego wraca do miejsca początkowego,

b) miejsce początkowe i miejsce docelowe oznaczają odpowiednio miejsce rozpoczęcia usługi przewozowej oraz miejsce zakończenia usługi przewozowej, z uwzględnieniem w każdym przypadku okolicznych miejscowości leżących w promieniu 50 km.

Czym jest zintegrowany system taryfowo-biletowy?

Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 26 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym zintegrowany system taryfowo-biletowy to rozwiązanie polegające na umożliwieniu wykorzystywania przez pasażera biletu, uprawniającego do korzystania z różnych środków transportu na obszarze właściwości organizatora publicznego transportu zbiorowego.

Jaki podmiot jest organizatorem publicznego transportu zbiorowego na linii komunikacyjnej albo sieci komunikacyjnej w międzywojewódzkich i międzynarodowych przewozach pasażerskich w transporcie kolejowym?

Organizatorem publicznego transportu zbiorowego na linii komunikacyjnej albo sieci komunikacyjnej w międzywojewódzkich i międzynarodowych przewozach pasażerskich w transporcie kolejowym jest minister właściwy do spraw transportu (art. 7 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym).

Czy przepisy ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym znajdują zastosowanie do regularnego przewozu osób w celach turystycznych?

Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym przepisów w/w ustawy nie stosuje się do regularnego przewozu osób realizowanego w:

  1. międzynarodowym transporcie drogowym;
  2. międzynarodowym transporcie morskim;
  3. międzynarodowej żegludze śródlądowej;
  4. celach turystycznych.

Czym jest przewóz kabotażowy?

Przewóz kabotażowy to przewóz wykonywany pojazdem samochodowym zarejestrowanym za granicą lub przez przedsiębiorcę zagranicznego między miejscami położonymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (art. 4 pkt 12 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym).

Jak powinno zostać zrealizowane zadanie organizatora polegające na określeniu przystanków komunikacyjnych i dworców, których właścicielem albo zarządzającym nie jest jednostka samorządu terytorialnego?

Zgodnie z brzmieniem art. 15 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (Dz. U. 2010 r., Nr 5, poz. 13 ze zm.), dalej ‘ustawa o publicznym transporcie zbiorowym’, organizowanie publicznego transportu zbiorowego polega m.in. na określaniu przystanków komunikacyjnych i dworców, których właścicielem lub zarządzającym nie jest jednostka samorządu terytorialnego, udostępnionych dla wszystkich operatorów i przewoźników oraz informowaniu o stawce opłat za korzystanie z tych obiektów”.

Nowe prawa dla niepełnosprawnych pasażerów

Na łamach miesięcznika Komunikacja Publiczna nr 3/2014 r. ukazał się artykuł radcy prawnego Jędrzeja Klatki pt. Nowe prawa dla niepełnosprawnych pasażerów. Publikacja dotyczy przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady 181/2011 dotyczących praw pasażerów w transporcie autobusowym i autokarowym oraz zmieniające Rozporządzenie (WE) 2004/2006 (...)

Rozstrzygnięcie Nadzorcze we Wrocławiu z dnia 28 lutego 2014r. w sprawie odmowy uzgodnienia zasad korzystania z przystanków komunikacyjnych

(...)Zgodnie z art. 15 ust. 1 pkt. 6 i ust. 2 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym organizowanie publicznego transportu zbiorowego polega między innymi na określeniu przystanków komunikacyjnych i dworców, których właścicielem lub zarządzającym jest jednostka samorządu terytorialnego, udostępnianych dla operatorów i przewoźników oraz warunków i zasad korzystania z tych obiektów (...)

Wyrok WSA w Olsztynie z dnia 18 lutego 2014 r. w sprawie kontroli biletów

(...)Przewoźnik-operator wykonuje usługę transportu, za co otrzymuje wynagrodzenie. Nie może być tutaj więc mowy o dysponowaniu przez przewoźnika środkami publicznymi. W tym przypadku to organizator transportu, czyli odpowiednie organy wykonawcze jednostek samorządu terytorialnego, są administratorami środków publicznych, które rozdysponowują na działania wynikające z(...)

Decyzja Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów dotycząca konkurencji

(...)po uprawdopodobnieniu w toku postępowania antymonopolowego, wszczętego z urzędu w związku z podejrzeniem stosowania przez Gminę (...), praktyki ograniczającej konkurencję, polegającej na nadużywaniu pozycji dominującej na lokalnym rynku udostępniania przystanków autobusowych komunikacji publicznej, znajdujących się w granicach miasta (...), poprzez przeciwdziałanie ukształtowaniu się warunków niezbędnych do powstania bądź rozwoju konkurencji w wyniku odmowy przewoźnikowi (...)

Wyrok WSA w Gliwicach z dnia 6 lutego 2014 r. w przedmiocie świadczenia usług publicznego transportu zbiorowego

(...) W ocenie Sądu, ze względu na treść przywołanych wyżej przepisów i konsekwencje zastosowania wykładni systemowej oraz logicznej taką możliwość należy wykluczyć. Użyty przez ustawodawcę zwrot dotyczący odpowiedniego stosowania art. 8 ust. 2 - 5 i art. 39 ust. 4 u.s.g. do związków międzygminnych nie oznacza bezpośredniego stosowania tych norm(...)

Wyrok WSA w Rzeszowie z 20 grudnia 2012 r. w przedmiocie określenia przystanków komunikacji i dworców udostępnionych dla operatorów i przewoźników

(...) Rada Gminy może na podstawie art. 15 ust. 1 pkt 6 u.p.t.z. wprowadzać ograniczenia o charakterze podmiotowym w zakresie korzystania ze stanowiących przedmiot jej własności przystanków komunikacyjnych. Warunkiem legalności tego ograniczenia jest możliwość różnicowania korzystania z przystanków przez operatora oraz przez przewoźnika. Jednocześnie Rada nie może tymi ograniczeniami naruszać zasady praw nabytych.(...)

Uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 2013 r. dotycząca przystanków

(...) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) uchwały mającej na celu wyjaśnienie: "Czy przepisy ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, regulujące obowiązek gminy zapewnienia dzieciom dojazdu do szkoły i przedszkola, zezwalają na realizację tego obowiązku przez wyznaczenie punktów zbiorczych oddalonych od miejsca zamieszkania tych dzieci, a w szczególności jak w tym kontekście należy interpretować zawarte w przepisach art. 14a i 17 przywołanej ustawy określenie "droga dziecka z domu do szkoły"?" podjął następującą uchwałę: 1.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 2013 r. w przedmiocie przepisów prawa podatkowego w sprawie podatku od towarów i usług

(...)W ocenie wnioskodawcy ZDiT, jako podmiot pobierający opłatę za korzystanie przez operatora i przewoźnika z przystanków komunikacyjnych lub dworców położonych na terenach stanowiących własność lub będących w zarządzie jednostki samorządu terytorialnego, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług, gdyż jest on jednostką budżetową Miasta L., wykonującą w imieniu i na rzecz Prezydenta Miasta funkcje zarządcy drogi, a przedmiotowe opłaty stanowią dochód własny gminy i przeznaczone są na realizację zadań własnych gminy(...)

Rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Małopolskiego z 8 października 2013 r. w sprawie określenia przystanków początkowych i końcowych dla gminnych przewozów pasażerskich w obrębie strefy miejskiej.

(...)Co do zasady uznać należy, że wyżej wymienione zadania wykonywać winien organ wykonawczy związku międzygminnego, jednake ustawodawca przewidział wyjątek, mianowicie w art. 15 ust. 2 postanowił, że określenie przystanków komunikacyjnych i dworców oraz warunków i zasad korzystania, o których mowa
w ust. 1 pkt 6), następuje w drodze uchwały podjętej przez właściwy organ danej jednostki samorządu terytorialnego ( w tym przyp. związku międzygminnego (...)

Strony