Decyzja

W dniu 16 czerwca 2017 r. zapadła decyzja Komisji UE nr 2017/2372, sprawa SA.312510 - 2011/C w sprawie pomocy publicznej dla państwowej spółki i jej spółek zależnych, które wykonują usługi kolejowego transportu pasażerskiego i towarowego w Bułgarii.

W dniu 20 czerwca 2016 r. zapadła decyzja Komisji Unii Europejskiej w sprawie pomocy państwa dotycząca rekompensaty z tytułu obowiązku świadczenia usługi publicznej dla Arfea w przedmiocie świadczenia usług pasażerskiego transportu autobusowego. Sprawa nr SA.38132  (2015/C). Komisja UE swoją decyzją, uznała że dodatkowa rekompensata dla włoskiego przedsiębiorstwa Arfea świadczącego usługi pasażerskiego transportu autobusowego stanowi pomoc publiczną niezgodną z rynkiem wewnętrznym  i podlega zwrotowi.

W dniu 15 października 2014 r. Komisja Europejska wydała decyzję w sprawie pomocy państwa wdrożonej przez Irlandię na rzecz przedsiębiorstw autobusowych Córas Iompair Éireann. Komisja rozpatrywała sprawę domniemanej, niezgodnej z prawem pomocy państwa przyznanej przedsiębiorstwom autobusowym należącym do Córas Iompair Éireann i Dublin Bus przez rząd irlandzki w postaci dotacji w ramach krajowych planów rozwoju i w postaci rocznych dotacji operacyjnych.

W dniu 24 lutego 2010 r. zapadła decyzja Komisji w sprawie umów o świadczenie usług publicznych w zakresie transportu zawartych pomiędzy duńskim ministerstwem transportu a Danske Statsbaner.

W dniu 19 stycznia 2015 r. Komisja (UE) podjęła decyzję w sprawie pomocy państwa zrealizowanej przez Włochy polegającej na dodatkowej rekompensacie z tytułu świadczenia usługi publicznej na rzecz Buonotourist.

(...)po uprawdopodobnieniu w toku postępowania antymonopolowego, wszczętego z urzędu w związku z podejrzeniem stosowania przez Gminę (...), praktyki ograniczającej konkurencję, polegającej na nadużywaniu pozycji dominującej na lokalnym rynku udostępniania przystanków autobusowych komunikacji publicznej, znajdujących się w granicach miasta (...), poprzez przeciwdziałanie ukształtowaniu się warunków niezbędnych do powstania bądź rozwoju konkurencji w wyniku odmowy przewoźnikowi (...)

Na podstawie art. 11 ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów uznaje się za praktykę ograniczającą konkurencję i naruszającą zakaz, o którym mowa w art. 9 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ww.