Wojewódzki Sąd Administracyjny

W dniu 3 grudnia 2015 r. zapadł wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w przedmiocie ustalenia stawki opłaty za korzystanie przez operatorów i przewoźników z przystanków komunikacyjnych.

W dniu 3 grudnia 2015 r. zapadł wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w przedmiocie ustalenia stawki opłaty za korzystanie przez operatorów i przewoźników z przystanków komunikacyjnych. WSA w Krakowie stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w całości.

W dniu 29 maja 2015 r. zapadł wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w przedmiocie publicznego transportu zbiorowego. Wyrok dotyczy skargi Wojewody na uchwałę KZK GOP. Zdaniem organu nadzoru organizatorem transportu zbiorowego może być określony krąg podmiotów, z którymi powiat może zawrzeć porozumienie w tej sprawie. Również zdaniem Wojewody związek międzygminny stanowi odrębną osobę prawną i nie może przejąć należących do powiatu zadań z zakresu transportu publicznego.

W dniu 5 lutego 2015 r. zapadł wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w sprawie kary pieniężnej za wykonywanie przewozu regularnego. Sąd stwierdził, że przedsiębiorca nie może sam odstąpić od warunków zezwolenia na przewozy i przed jego zmianą- nawet jeśli postępowania trwa długo- nie powinien pozwalać kierowcom na zbieranie pasażerów na przystankach spoza rozkładu.

(...) W sprawie zasadniczego znaczenia nabiera ustalenie, czy w świetle obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa, Gmina P. jest organizatorem publicznego transportu zbiorowego na podstawie zawartej ze skarżącym umowy (...)

(...)Przewoźnik-operator wykonuje usługę transportu, za co otrzymuje wynagrodzenie. Nie może być tutaj więc mowy o dysponowaniu przez przewoźnika środkami publicznymi. W tym przypadku to organizator transportu, czyli odpowiednie organy wykonawcze jednostek samorządu terytorialnego, są administratorami środków publicznych, które rozdysponowują na działania wynikające z(...)

(...) W ocenie Sądu, ze względu na treść przywołanych wyżej przepisów i konsekwencje zastosowania wykładni systemowej oraz logicznej taką możliwość należy wykluczyć. Użyty przez ustawodawcę zwrot dotyczący odpowiedniego stosowania art. 8 ust. 2 - 5 i art. 39 ust. 4 u.s.g. do związków międzygminnych nie oznacza bezpośredniego stosowania tych norm(...)

(...) Rada Gminy może na podstawie art. 15 ust. 1 pkt 6 u.p.t.z. wprowadzać ograniczenia o charakterze podmiotowym w zakresie korzystania ze stanowiących przedmiot jej własności przystanków komunikacyjnych. Warunkiem legalności tego ograniczenia jest możliwość różnicowania korzystania z przystanków przez operatora oraz przez przewoźnika. Jednocześnie Rada nie może tymi ograniczeniami naruszać zasady praw nabytych.(...)

(...)Treść art. 5 ust. 2 u.s.p. nie pozostawia wątpliwości co do tego, że powiat może zawrzeć porozumienie z gminą, z innym powiatem lub z województwem przekazując im swoje zadania do realizacji. Bezspornym jest również i to, że organizatorem publicznego transportu zbiorowego, właściwym ze względu na obszar działania(...)

(...) Należy przede wszystkim zauważyć, że trafny jest wywód organ nadzoru, według którego określony w § 1 ust. 5 uchwały sposób wnoszenia opłaty za bilety przewozowe wykracza poza granice określone w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 2001 r. o cenach (Dz. U. Nr 97, poz. 1050 ze zm.), nie dotyczy bowiem ustalenia cen, o których mowa w tym przepisie. Unormowanie zawarte w § 1 ust. 5 uchwały nie znajduje podstaw także w art. 34a ust. 2 prawa przewozowego, jest bowiem elementem regulaminu korzystania z usług publicznego transportu (...)